Friday, 5 March 2010

The unfathomable Thirumaal.

The lines that follow the previous verse are not available properly.

It is difficult to arrive at the word by word meaning of these lines. However the general theme seems to be that of praising Thirumaal for the feat of destroying Asuras in a bid to safe guard the interests of Devas.

I think it is appropriate to mention a similar instance in Purananuru 174 in which it is said that Thirumaal brought back the Sun for the sake of Devas, which was stolen by Asuras. I will elaborate that song when I take up Puranauru verses on Thirumaal.

In this verse of Paripaadal, there is some mention of “amar vendra kanai” (அமர் வென்ற கணை. ) – a weapon of Thirumaal that brought victory.

The verse is given below for continuity. The rest of the poem is continued after that.


****************

இணைபிரி அணி துணி பணி எரி புரை
விடர் இடு சுடர் படர்
பொலம் புனை வினைமலர் நெரி திரடெரி
புரை தன மிகு தன முரண் மிகு
கடறரு மணியடும் முத்து யாத்த நேரணி
நெறி செறி வெறி உறு
முறல் விறல் வணங்கு அணங்கு
வில் தார் அணி துணி மணி
வெயில் உறழ் எழில் புகழ் அலர் மார்பின்
எரி வயிர நுதி எறி படை எருத்து மலை இவர்
நவையினிற் றுணி படல் இன மணி
வெயில் உறழ் எழில் நக்கு இமை இருள் அகல
முறு கிறுகு புரி ஒரு புரி
நாள்மலர் மலர் இலகின வளர் பரிதியின்
ஒளி மணி மார்பு அணி மணம்
மிக நாறு உருவின விரை வளி மிகு கடு விசை
உடுவுறு தலை நிரை இதழ்
அணி வயிறிரிய அமரரைப் போரெழுந்து
உடன்று இரைத்து உரைஇய
தானவர் சிரம் உமிழ் புனல் பொழிபு இழிந்து உரம்
உதிர்பு அதிர்பு அலம் தொடா
அமர் வென்ற கணை.


****************

The poem continues with a praise of Thirumaal that He is one who can not be known by sages themselves.

There is also a mention of 2 children of Thirumaal, named Kaaman and Saaman.
Kama devan is a well known entity in Tamil land. What is now known as Holi festival was celebrated as Kaaman pandikai in Tamil lands in those days. It is the day of Full moon in the month of Panguni ( Panguni Uttaram).
That is a famous day in many temples of Thirumaal where the marriage festival of Thirumaal is celebrated.
This is the day mentioned as “Pangunith thirunaal” (பங்குனித் திருநாள்) by Andaal. More on this in my article on Paavai nonbu:>

http://www.tamilhindu.com/2010/01/paavai-nonbu-and-thai-neeraadal-2/


Now let me continue the poem.

பொருவேம்என்றவர் மதம் தபக் கடந்து,
செரு மேம்பட்ட செயிர் தீர் அண்ணல்!
இருவர் தாதை! இலங்கு பூண் மாஅல்!
தெருள நின் வரவு அறிதல்
மருள் அறு தேர்ச்சி முனைவர்க்கும் அரிதே:
அன்ன மரபின் அனையோய்! நின்னை
இன்னன் என்று உரைத்தல் எமக்கு எவன் எளிது?


( தம் அறியாமையினாலே உன்னோடு போர் செய்வோம் என்று வந்த அவுணர்களுடைய வலிமை கெடும் வண்ணம், போரின் கண் வென்ற குற்றமற்ற தலைமை உடைய அண்ணலே !

காமன், சாமன் என்னும் இருவருடைய தந்தையே !

விளங்குகின்ற ஆபரணங்களை அணிந்தவனே !

உன் வரவினை, (அவதாரத்தை அல்லது வரலாற்றை ) விளக்கமாக அறிந்து கொள்ளுதல் என்பது, மயக்கம் தீர்ந்த தேர்ச்சி பெற்ற முனிவருக்கும் அரிதானது!
அப்படிப்பட்ட இயல்பினை உடையவனே !

முனிவர்களுக்கே அப்படி என்றால், நீ எப்படிபட்டவன் என்று உரைப்பது எங்களுக்கு மட்டும் எப்படி எளிதாகும் ? )



The poem continues form the previous part which is difficult to decipher. But what we could decipher (that it was about some victory of Thirumaal in some war against Asuras for the sake of Devas) was that the final part of the description of some such victory is noted in the first two lines of this part.

Thirumaal is addressed as “Annal” – (அண்ணல்) a term widely used to denote, Lord, King, Senior, God etc.


Thirumaal had snubbed the opponents in the war by destroying their strengths.
He is the father of Kaaman and Saaman.

Exquisite ornaments decorate Him.

He is one who can not be known easily by even sages who are known for their clarity of perception and intelligence. Such being His greatness, is it easy for us, (the simpletons) to understand Him?

The beauty of the last expression is that we can find similar thought in the songs of aazhwars also.

யாரும் ஓர் நிலைமையன் என அறிவரிய எம்பெருமான் ” says
Namaazhwar ( Thiruvai mozhi 1-3-4)

(He is one whose stature can not be known by anyone)


From Thiru nedum thaandakam 10,

பொன் ஆனாய் பொழிலேழும் காவல் பூண்ட
புகழானாய்
இகழ்வாய தொண்டனேன் நான்
என்னானாய்
! என்னானாய் ! என்னின் அல்லால்
என்
அறிவேன் ஏழையேன்



No comments: