Tuesday, 16 February 2010

The right side of Thirumaal.

The poem continues with the characteristic description of Thirumaal with Lakshmi in His heart and other features.
Notable is the mention of ‘theri mani pirangum pooN ’ (தெரி மணி பிறங்கும் பூண் ’) – the visibly seen ornament called Kausthubam.
There is a special mention of His right side which we will see in the poem and its explanation below.

The poem runs thus:

எரிமலர் சினைஇய கண்ணை; பூவை
விரிமலர் புரையும் மேனியை; மேனித்
திரு ஞெமிர்ந்து அமர்ந்த மார்பினை; மார்பில்
தெரிமணி பிறங்கும் பூணினை; மால் வரை
எரி திரிந்தன்ன பொன் புனை உடுக்கையை- 10

சேவல் அம் கொடியோய்! நின் வல வயின் நிறுத்தும்
ஏவளுட் பணிந்தமை கூறும்,
நாவல் அந்தணர் அரு மறைப் பொருளே .



(கருடச் சேவல் கொடியைக் கொண்டவனே! தாமரை போன்ற அழகிய கண்களை உடையவன் நீ .
காயாம் பூவினது நிறத்தை உடையது உன் மேனி.
அத்திரு
மேனியின் கண், திருமகள் விரும்பி உறையும் மார்பிடத்தே நினக்கே உரியது என்று தெரியும் வண்ணம் கௌஸ்துப மாலையை உடையவன் நீ.
கரிய
மலையைச் சூழ்ந்து தீப்பிழம்பு சுற்றினாற்போல, பொன்னிற ஆடையை உடுத்தி உளாய்.
நாவன்மை
உடைய அந்தணர் உணர்தற்குரிய அரு மறைப் பொருளே !
நினது
அருளாலே உனது வலப்பக்கம் நிலை நிறுத்தப்பட்ட உயிர்கள், உன்னுடைய அருள் தழுவுதலாலே நின்னை வழிபடும் தன்மையை அவர்கள் எவ்வாறு கூற வல்லவர்கள் ஆவார்கள்? - ஆக மாட்டார்கள். )


Meaning:-

The flag of Thirumaal has the image of Garuda.
The eyes of Thirumaal are lotus-like.
Kauthuba maala adorns His chest where Lakshmi resides.
The golden dress He wears looks like fire that encircles a dark mountain.
Those who have expertise in speech, speak of Him as the great essence of Vedas.
But are those who have gone to His right side and encircled by His grace capable of speaking His greatness? No they are not!


Here a specific mention is given about the Right side of Thirumaal with the people who have gone (surrendered) to Him.
நின் வல வயின் நிறுத்தும் ஏவல் உழந்தமை கூறும், ‘


This is the indicative of the posture of His right Hand.
His Right hand is directed at His right feet, showing what the devotees must aim.
The devotees are directed to make surrender at His feet.
Mention of Right side goes with devotees surrendering at His right feet.

Why right feet?
There is no discussion of this by the commentator.
But I deduce it as follows:

When Thirumaal appears in Royal stature, His consort will be on His left side.
She is Sri who also resides in the left side of His Chest.
So the Left side belongs to Her.
The right side is available for the Jevas that reach Him.
It could also mean Bhoo devi who is identified with the Jeevas.
Therefore the Right side is always reserved for the Jeevas.


The import is that Thirumaal can not be seen without Lakshmi on the one side and Jeevas on the other.


It is not known which Divya Meni of Thirumaal is praised by the poet.
Widely prevalent guess is that this is the Thirumaal of Malirum cholai ( kalallzhagar)

5 comments:

குமரன் (Kumaran) said...

//She is Sri who also resides in the left side of His Chest.//

திருப்பல்லாண்டில் வரும் வரி: 'நின் வலமார்பில் உறைகின்ற மங்கை'... திரு இருக்கும் மார்பு வலமார்பா இடமார்பா? வேறு எங்கேனும் வலது இடது என்ற குறிப்பு இருக்கிறதா? சட்டென்று நினைவிற்கு வரும் 'அகலகில்லேன் இறையும் என்று அலர்மேல்மங்கை உறை மார்பா' என்னும் இடத்திலும் வெறும் மார்பு என்ற குறிப்பு தான் இருக்கிறது; வலது இடது என்ற குறிப்பு இல்லை.

jayasree said...

பொதுவாக மார்பு என்றே பல இடங்களில் வருகிறது. ஆனால் முதன் முதலில் திருமகள் திருமாலின் இடது மார்பில் தோன்றினவள் என்று சொல்லப்படுகிறது. பாற்கடலில் உண்டாவது எல்லாம் அதற்குப் பிறகுதான். இதைப் பற்றி முன்பு yahoo group ஒன்றில் எழுதினேன். ஒன்றான பிரம்மம், பலவாக ஆன அந்த முதல் 'எண்ணம்' என்னும் வெளிப்பாடு லக்ஷ்மி என்றானது என்று விளக்கப்பட்ட கட்டுரை அது. வேறொரு சமயம் அதை விவரித்து வலைத் தளத்தில் எழுதுகிறேன்.

தத்துவ ரீதியாக, திருமகள் 'வ்யூஹ லக்ஷ்மி' என்று மூன்று வகையில் மூன்று ஸ்தானங்களில் உறைகிறாள். அவர்கள் ஸ்ரீதேவி, போக லக்ஷ்மி, வீர லக்ஷ்மி. இவர்கள் மூவரும் ஸ்ரீவத்சத்திலிருந்து தோன்றினவர் என்று வைகானச ஆகமம் கூறுகிறது. ஸ்ரீவத்சம் வல மார்பில் உள்ளது. அதுவே திருவின் உறைவிடம் என்பது கருத்து. பரிபாடலிலும் இக்கருத்தைக் காணலாம்.

திருப்பதி பெருமாளான, திரு உறையும் ஸ்ரீனிவாசனின் மார்பின் இரு புறங்களிலும் திரு உறைகிறாள்.
வலது மார்பில் வக்ஷஸ்தல லக்ஷிமியாக இருப்பவள் வியூஹ லக்ஷ்மியில் ஒருவரான ஸ்ரீதேவி.
இடது மார்பில் இருப்பவள் பத்மாவதித் தாயார். வீர லக்ஷ்மி தனிக் கோயிலில் உறைபவள்.

இந்தப் பரிபாடல் வரிகளில், பெருமாளின் வலப்புறம் சரணடைந்த ஜீவர்களுக்கு என்று சொல்லப்படுகிறது. லக்ஷ்மியின் (ஸ்ரீ தத்துவம்) வேலையே ஜீவர்களை சரணடையச் செய்து பெருமாளிடம் சிபாரிசு செய்வது. வல மார்பில் அவள் இருப்பது இதற்குப் பொருந்தும்.

அதே சமயம், அவள் இட மார்பில் இருப்பதும் இட- வல செயல்பாடுகள் நோக்கில் சரியானதே என்று எழுதி உள்ளேன். ஏகாந்தந்தில் தாயார் இடது புறம் இருப்பாள். ( மனிதர்களுக்கும் பொருந்தும் ) - ஏகாந்தத்தில் அவள் புருஷகார பூதையாக ஜீவர்களை உய்விக்க சிபாரிசு செய்வாள் - இடதுபுற மூளையின் செயல்பாடு உடலின் வலப்புறத்தை ஆட்டுவிப்பது போல.

மற்ற சமயங்களிலும், சபையில் வீற்றிருக்கும் போதும், அவள் (பெண் / மனைவி / பட்ட மகிஷி ) வலப்புறம் இருக்க வேண்டும் அது லக்ஷ்மி எப்பொழுதும் காணப்படும் இடம்.

திருப்பதி பெருமாளின் இட, வல லக்ஷ்மி குறித்து, அக்கோயில் அர்ச்சகர் கொடுத்த விளக்கத்தை அடுத்து தருகிறேன்.

jayasree said...

From the mail of Thiruppathy archakar:-

"There are three Laksmis ( SrI Devi , BhOga Lakshmi and Veera Lakshmi)in the VaikhAnasa Aagamam.

All these three are said to originate from SrIvatsam on the Lord's chest .

The PramANam is :

SrIvatsAtEva sakalAn-jagiyrE dhivya lAnchanam

-- Passage From Sri VaikAnasa ArchanA navaneetham 5.28 & 29

According to another PramANam , all the three have their own sTAnams :

Srivatsam yOgalakshmeessyAth
bhOga-Lakshmeeccha
parSvayO: VeeralaksmIr viSEshaNa
PruTak bhavanam AaSrithaa
--VaikhAnasa Kaasyapa KaaNDam : 38th section

Yoga Lakshmi always resides in His chest ( ahalakillEn) .She is worshipped with 4 names: SrI , Dhruthi , PavithrI , PramOdhAyini in VaikhAnasam ( VikhAnasa SrI Kalpam).

BhOga Lakshmi is on both sides of the Lord as Ubhaya NaacchimAr. All the three ( Lord and His Ubhaya NaacchimArs are worshipped together with their own Sookthis :

dEvyO: prathyupachAranthu
dEvEna sahachAcharEth
SrI-BhUmibhyAm viSEshENa
sookthAbhyAm pruTak archayEth

-- VaikhAnasa Bhrugu samhithA

Veera Lakshmi is in Her separate temple and She is worshipped First in our sampradhAyam. "

Cont'd

jayasree said...

"Lord Venkateswara's idol is having a Srivatsam mark on his right chest, which is a permanent part of the idol.

It can be seen embossed, but only on Thursdays, when the jewels are removed completely, leaving the Melchat Vastram, and on Fridays, during Abhishekam and Nijapada Darsanam. The darsan of Vakshathala Lakshmi can be seen if we come very near to Kulasekhara Padi and even from there also, we can only assume the shape of the Lakshmi. Only Archakas can see the Lakshmi on the Chest. This Lakshmi is called Dvi-bhuja-Vyuha-Lakshmi in Vaikhanasa Samhithas.


The presence of Lakshmi on the body of the Hill god is responsible for the name Sri-nivasa (the abode of Lakshmi) for him.

This image of Lakshmi is in the Agamas prescribed to be two-armed and seated in the lotus posture, this form is called Vyuha-Lakshmi.

dvibhujA vyuhalakshmi: syAt baddapadmAsanapriyA|
srInivAsanga madyasthaa sutaram kEshavapriyA||

And the consecration and worship of Vyuha-Lakshmi are meant to secure unbounded and eternal prosperity( niravadika-samrddhi-siddhaye). In the daily worship of the Hill-god, after the Venkatesa-sahasra-nama-archana in the morning, this Vyuha-Lakshmi on the god's chest is also worshipped reciting 16 names of Lakshmi(shodasa-nama) with the offering of tulasi-leaves after each name and also Goddess Padmavathi on the LEFT chest is worshipped at the same time( while the 16 names are being chanted).

This image is specially worshipped during the main deity's ceremonial bath on Friday's, as also during Makara-sankaranthi(kAkApudi), when this lakshmi on right chest of the hill-god receives bath with perfumed water.

Ramanuja is said to have prompted one of the yadava-raya kings to offer for the hill-god a golden necklace in which the golden image of Lakshmi (sculpted in relief and encrusted with precious stones) was hung as a pendant ( Bangaru Lakshmi).

This necklace with the pendant(tiny idol of lakshmi), weighing 2kg and 333mg is seen round the neck of the hill-god all week days and is also permanent adornment on the idol, except during the friday's abhishekam. This tiny idol of gold lakshmi was offered, according to a traditional account, on a friday in the 'ratna-malika-yoga' (conjunction of constellation uttara phalguni on the twelfth day of bright fortnight).


Every Friday, since that time, a special worship is accorded to this image. After the customary ceremonial bath(tirumanjana) for the god, and after adorning the lord with all the jewels(just before second thomala seva(or mAdhyAhnika ArAdhanam), this pendant image is seperately given a sacred bath with water, perfumes and turmeric amidst chanting of srI-sUktha by rchakas. This abhishekam is perfomed in ekantham and only Archakas, Jeeyars, Ekangis, Adhyapakas, Vedaparayanadars and the temple higher staff are present at that time to view this tirumanjanam of bangaru-lakshmi.

So there is Vyuha Lakshmi on the idol's right chest which is embossed, which can be seen only when all the jewels are removed with the chest of the idol is fully visible and then there's an gold lakshmi(bangaru-lakshmi) on the right chest which can be seen on all the time when jewels adornment is done except on friday's abhishekam this bangaru lakshmi is not seen instead the vyuha-lakshmi can be seen. As this bangaru lakshmi is given a seperate bath before mAdhyAhnika ArAdhanam.

On the left chest there's a gold chain with a big(4" tall and 3 1/2 inches width) pendant of goddess padmavathi and this padmavathi idol is always present and is a permanent part of the idol. Though this is a separate chain with a tiny idol, it is always present with the lord's idol even during the Abhishekam. it is never removed for any abhishekams and all. That means at all the times god is srI-bhUmi sahitham."

குமரன் (Kumaran) said...

திருமகள் திருப்பாற்கடலில் தோன்றுவதற்கு முன்னரே எம்பெருமானின் திருமார்பில் இருந்தாள் என்பதை முன்பே படித்து அறிந்திருந்தேன். ஆனால் அவள் மாலவன் இடமார்பில் தோன்றினாள் என்பது புதிய செய்தி எனக்கு. ஏவாள் ஆதாமின் முதுகெலும்பிலிருந்து தோன்றினாள் என்ற கிறிஸ்தவ தொன்மம் நினைவிற்கு வருகிறது.



பிரம்மத்தின் பலவாக ஆகும் எண்ணமே எம்பெருமாட்டி என்ற விளக்கத்தை நீங்கள் எழுதும் நாளை எதிர் நோக்கி இருக்கிறேன்.



வைகானச ஆகமத்தில் வரும் திருமகளைப் பற்றிய தரவுகளைத் தந்ததற்கும் திருப்பதி திருக்கோயில் அருச்சகரின் விளக்கங்களைத் தந்ததற்கும் நன்றி.