Thursday, 10 December 2009

The glory of Adhisesha

The next and last part of the poem describes Adhisesha with 4 attributes.

Two of them are known to us and the other two are different from what we know of Adhiseshan.

The popularly known attributes are about Adhiseshan bearing the earth on his head and coiling himself around the mount of Meru.

The other two are that it was adhiseshan who became the rope for churning the Milky ocean ( not Vasuki) and that he also became the string of the bow with which Shiva destroyed the Tripura asuras!

Let us see these passasges as given in Paripaadal.

திகழ் ஒளி முந்நீர் கடைந்த அக் கால், வெற்புத்
திகழ்பு எழ வாங்கித் தம் சீர்ச் சிரத்து ஏற்றி,
மகர மறி கடல் வைத்து நிறுத்துப்
புகழ்சால் சிறப்பின் இரு திறத்தோர்க்கும்
அமுது கடைய, இரு வயின் நாண் ஆகி,
மிகாஅ இரு வடம் ஆழியான் வாங்க,
உகாஅ வலியின் ஒரு தோழம் காலம்
அறாஅது அணிந்தாரும் தாம்;

( ஒளி திகழும் பாற்கடலைக் கடைந்த பொழுது , ஆங்கே மேருமலையானது விளக்கமுற நிற்கும் வண்ணம் அதனைத் தன் முதுகின் மேல் வாங்கி (ஆமை உருவில் திருமால் ) மகர மீன்கள் விளையாடும் கடலில் நிறுத்தியபோது , புகழ் மிக்க தேவர்களும் அசுரர்களும் அமிர்தம் கடையும் வண்ணம் அந்த மேரு மலையின் இரு பக்கமும் நாணாக ஆதி சேடன் ஆன போது, மீதி இரு பக்கமும் இருந்த நாண் கயிற்றை , ஆழியானான திருமால் பிடித்து இழுக்க , இப்படிப்பட்ட கடைதலில் , ஒரு தோழம் என்று சொல்லப் படுகிற நீண்ட ஊழிக் காலம் வரையிலும் , சிறிதும் சோராது நீர் (ஆதிசேஷன் ) இருந்தீர் .)

This passage says that adiseshan became the rope around the Mount of Meru when the Milky ocean was churned by devas and asuras.

The passage says how Thirmaal became the anchor for the Meru (Koorma avathara) and also pulled the rope on both the ends along with the devas and asuras.

Such a churning went on for a period of one “thOzham”. This is the Tamil word for the very big number that is equivalent to one kalpa. When Adhisesha was pulled on both ends without any respite, he withstood the stress effortlessly. The passage ends with a glorification of how strong he is to have withstood the stress for so long.

The puranic narration is that Vasuki was the snake that became the rope for churning. But here that honour is given to Adhisesha.

It may be because the poet wanted to shower all praises on Adhisesha. Another way of justifying this is that, since Adhisesha is the foremost one among all serpents, the glories connected with other serpents belong to him too.

மிகாஅ மறலிய மே வலி எல்லாம்

புகாஅ, எதிர் பூண்டாரும் தாம்;

(அவ்வாறு கடைந்த பொழுது , வலிய காற்று வீசி மேரு மலையைத் தாக்க வரவே, இந்த ஆதி சேஷனே அதைத் தடுத்து , அந்தக் காற்று, மலையின் கண் புகாதவாறு , தானே அம்மலையைச் சுற்றி அரவணைத்துக் கொண்டார் .)

இந்தக் காட்சியை நோக்கும் போது, அரவணைத்தல் அல்லது அரவணைப்பு என்னும் தமிழ்ச் சொல்லே, அரவான ஆதிசேஷன் அசையாது நிலை நிறுத்தி அணைத்த இந்த செயலால்தான் தமிழ் மொழியில் உருவானதோ என்று நினைக்கத் தூண்டுகிறது.

The display of Samudra Manthan at Thailand airport!

Here it is said that adhiseshan coiled himself around the mount of Meru to protect it from the violent storms that was blowing.

It means the mountain is protected from shaking or crumbling due to the churning (or some geological disturbance.)

This reminds me of the legend about Adiseshan curling around the Thirumala hills. One version is that his head is at Thirumala, middle part is at Ahobilam and the tail is at Srisailam. This part of Andhra pradesh has an archeological history dating back to 70,000 + years back into the past. That was the time a massive volcanic eruption at Indonesia rocked most parts of the world. The flying soot and debris had landed in this part and they are evident at a place called Jwalapuram.

Whenever the earth shook, that is indicative of samudra manthan!

If a pivotal mountain is there at the centre of such a shake, then it is construed as the Meru.

In such a scenario, Adisesha will be there protecting such a mountain.

When such a mountain is abode of the Lord, no wonder, Adhiseshan will be definitely around that, firmly keeping that mountain in place.

The name of Thirumala is Venkatam. It can not be a mere coincidence that venkatam means வெம்மையைக் கடவுதல் ’ or churning the heat (of the sins of jeevas in spiritual parlance).

An archeological and geological survey of the area around Thirmala might throw evidence of a massive earth shake or eruption from the earth, that however resulted in further firming up of the place. Adisesha protecting this mountain range might perhaps be a reminder of such a geological activity here.

Let us continue the other two glories in the next post.


Related post on Jwalapuram:-

Mankind’s date with Indian land mass!

On Samudra Manthan:-

The pulse of earth and Samudra manthan!

'Samudra manthan' in the Atlantic ocean?

No comments: