Thursday, 19 November 2009

Natural sceneries around Irunthaiyur.

After paying Salutations to Thirumaal, the poet starts describing the scenes around Irunthaiyur.
He begins with describing Nature that is all too bountiful in such a way that Sri or திருமகள் or Lakshmi has taken residence there.

The topography is like this.
There was a place called Irunthaiyur in Naan maadak koodal, where Thirumaal was seated.

On one side of Irunthaiyur was a mountain carpeted with various trees giving a blue hue to the mountain.

On another side, there was a pond or tank where bright fishes were swimming. The fishes resembled the bright stars of the dark sky.

On yet another side, agricultural works were going on. While the sugar cane crushing mills were continuously making noise with their machines, the men and women engaged in farming could be also heard singing as they were working in the fields. The richness of the field was such that Sri or Lakshmi would like reside in those fields.

ஒருசார்-அணி மலர் வேங்கை, மராஅ, மகிழம்,
பிணி நெகிழ் பிண்டி, நிவந்து சேர்பு ஓங்கி,
மணி நிறம் கொண்ட மலை.

(இருந்தையூரின் ஒரு பக்கத்தில் ,
வேங்கையும் , வெண் கடம்பும் , மகிழ மரமும் ,
அரும்புகள் மலர்ந்த நிலையில்
மற்றும் பல மரங்களும் ஒன்றாக வளர்ந்திருக்க ,
நீல நிறம் கொண்ட மலை உள்ளது .)

இவ்வாறு இருந்தையூரின் மலை வளம் சொல்லப்படுகிறது .

There was a mountain on one side of Irunthaiyur.
It was covered with many tress such as vEngai, veN Kadambu and makizham
that were in full bloom.
The flowers seemed to be of blue color.
This is known from the expression that the mountain looked blue.
Thirumaal appears in blue color.
The mountain in his place also was looking blue.
This description is different from the well known description by aazhwar
பச்சை மாமலை போல் மேனி ”.

ஒருசார்-தண் நறுந் தாமரைப் பூவின் இடைஇடை
வண்ண வரி இதழ்ப் போதின்வாய் வண்டு ஆர்ப்ப,
விண் வீற்றிருக்கும் கய மீன் விரி தகையின்
கண் வீற்றிருக்கும் கயம்.

( இருந்தையூரின் மற்றொரு பக்கம் , விண்ணென விரிந்த நீர் நிலைகள் உள்ளன .
அவற்றின் கண் உள்ள தாமரைப் பூக்களின் நடு நடுவே , வண்டுகள் தேன் பருக விரும்பி ஆர்பரித்துக் கொண்டிருக்கும் .
ஆங்கே , கயல் மீன்கள் விண் மீன்களைப் போல ஒளி வீசிக் கொண்டிருந்தன .)

இவ்வாறு இருந்தையூரின் நீர் வளம் சொல்லபடுகிறது .

On one side of Irunthaiyur, there were vast water bodies.
It must be noted that the poet does not say that it is a river,
though in the first 6 lines he noted that water collected from the rains in the mountain flowed towards Naan maadak koodal.
He merely says ‘Kayam’ which is meant for tanks, ponds or water collected lakes.

The description of this water body is given in two ways – as it demands the attention of the ears and eyes.
The sound of honey bees circling the lotus flowers is mentioned.
The beauty of the sparkling fish is also mentioned.

In the context of describing the fish, the poet says that they resemble the twinkling stars of the sky.
Here also the dark color of Thirumaal is remembered!
The water body is described as being vast as the sky, where the stars are brightly seen.
This is about the night sky which resembles the color of Thirumaal.
The fish – கய மீன் – sparkle like the stars of the sky.

ஒருசார்-சாறுகொள் ஓதத்து இசையடு மாறுஉற்று
உழவின் ஓதை பயின்று, அறிவு இழந்து
திரி நரும், ஆர்த்து நடுநரும், ஈண்டித்,
திரு நயத்தக்க வயல்.

(இருந்தையூரின் மற்றொரு பக்கம் ,
கருப்பஞ்சாறு பிழியப்படும் ஒலியுடன் , கள்ளுண்டு – அதனால் அறிவிழந்து திர்பவர்களும் ,
அந்த சாறு பிழியப்படும் ஒலிக்கு
மாறு பட்டு ஒலிக்கும் வண்ணம் ,
ஏர் மங்கலப் பாட்டுப் பாடி வயலில் நாற்று
நட்டு வேலை செய்யும் ஆண்களும் , பெண்களும் இருக்கும் ,
திரு எனப்படும் திருமகளும் விரும்பத் தக்க வயல் நிலைமைகள் .)

இவ்வாறு இருந்தையூரின் நில வளம் சொல்லபடுகிறது.

Sugarcane mills were there in Irunthaiyur.
The sound of crushing sugarcane was continuous, showing the year-long work for these mills.
The surroundings were dotted with people in inebriated condition.
The time seems to be day time as farming operations also were described in this verse.
The men and women engaged in farming works were singing as they were working.
Their music was in contrast to the sound of the mills and the sound made by the drunken people.

The interesting part of the verse is திரு நயத்தக்க வயல்
“The fields adorable to Lakshmi”
Lakshmi or திருமகள் personifies prosperity.
She stands for the riches produced from earth - நிலமகள்
Here the poet does not use this description for the prosperity of the mountain or the water bodies.
He used this expression for the fields that produce food!

This is in tune with the Vedic Thought of treating Food as God Himself!
Food is praised in the Upanishads.
Taittriya Upanishad talks of Food as Brahman – as God!

It is from food that life originates.
So make plenty of food, says the Upanishad.
It lists down many injunctions with reference to food.
One should not deprecate food.
One should not discard food.
One should not refuse food.
One should make more food and feed others.
One who gives best food for others, will himself get the best food.

In this Upanishad, sage Bhrigu experiences ‘Brahman-hood’
and exclaims that he is அன்னம் (food)

Aham annam.

He sings in samam in the concluding verses of the Upanishad.

“Halloo ! Halloo ! Halloo !
I am the food, I am the food, I am the food;
I am the eater, I am the eater, I am the eater;
I am the unifier, I am the unifier, I am the unifier;
I am (Hiranyagarbha) the first born of this world consisting of the formed and the formless,
I (as Virat) am earlier than the gods.
I am the navel of immortality.
He who offers me thus (as food), protect me just as I am.
I, food as I am, eat him up who eats food without offering.
I defeat (i.e. engulf) the entire universe.
Our effulgence is like that of the sun.
This is the Upanishad.”

Lakshmi resides in the chest of Thirumaal.
The food producing fields are the place that reminds one of Brahman.
Where food is produced in plenty, it tells about the fulfillment of all Natural wealth in that place.
Such a place is where Lakshmi resides.

This notion has come down the generations in India
that the famous Vande Matharam song describes
Lakshmi as residing in the fields, waterways and land of India.

திருநி றைந்தனை, தன்னிக ரொன்றிலை!
தீது தீர்ந்தனை, நீர்வளஞ் சார்ந்தனை
மருவு செய்களின் நற்பயன் மல்குவை
வளனின் வந்ததோர் பைந்நிறம் வாய்ந்தனை
பெருகு மின்ப முடையை குறுநகை
பெற்றொ ளிர்ந்தனை பல்பணி பூண்fடணை.
இருநி லத்துவந் தெம்முயிர் தாங்குவை,
எங்கள் தாய்நின் பாதங்கள் இறைஞ்சுவாம்! (வந்தே)

(From translation of Vande Matharam by Subramanya Bharathiyaar)

No comments: